Levende historie wil de geschiedenis vertellen aan de hand van verhalen. Geen verhalen op een blaadje, geen film of voorgelezen. Nee, bij levende historie kruipen mensen van nu in de huid van mensen van toen. Ze verdiepen zich in de geschiedenis van een bepaalde periode en kiezen een persoon die in die tijd geleefd zou kunnen hebben of misschien wel geleefd heeft. Ze proberen zoveel mogelijk van die persoon aan de weet te komen, waar die woonde, waar die werkte, of die getrouwd was, hoe zijn familie in elkaar zat etc etc.

Tijdens levende historie speel je dan die figuur. Andere spelers hebben andere rollen en samen verbeeld je de tijd. Liefst gebruik je een passend gebouw of plein als decor. Aan je publiek vertel je wat je aan het doen bent. Soms in de ik vorm, soms ook in de hij/zij vorm.. Zo begrijpt het publiek van jong en oud beter hoe het vroeger in elkaar zat. Je kunt het immers bijna ruiken en proeven.

Na een lange dag en de vele zware arbeid gaat een lekker pannekoekje er altijd wel in. Hier staan Dirk Cornelis Dou en een andere liefhebber op de foto. Ook andere stadsbezoekers kunnen altijd gratis een koekje mee eten. Als deze koekebakkers er nog een paar overlaten tenminste!

Nieuwe kleding voor de kinderen is er altijd nodig. Daarnaast is er altijd wel een andere klus te klaren. Nee, een goede dienstmeid zat nooit stil!

Machteld van Os, de oude min in ruste, houdt een oogje op de kinderen in haar omgeving. Zij is een repectabele vrouw die vele belangrijke burgers van de stad Amersfoort nog de borst heeft gegeven als kind. Zij heeft bij de meeste notabelen en andere rijke stinkers nog steeds een heel speciaal plekje in hun hart. Het verhaal gaat dat zij minstens 100 baby's heeft gered van de hongerdood! Ze is een echte moederkloek die nog steeds gek is van babytjes.

Maar tijd voor plezier is er natuurlijk ook. Op vrolijke muziek wordt gedanst en gesjanst.